Education Research Highlights From 2015 (via Edutopia.org)

2015 was a great year for education research. fMRI technology gave us new insight into how exercise can improve math ability by changing the structure of children's brains (#13 below). We saw how Sesame Street's 40-year history has made an impact on preparing young children for school (#7). Several studies reinforced the importance of social and emotional learning for students (#2, 5, and 9). Two must-read publications were released to help educators understand how students learn (#4 and 11). Here are 15 studies published this year that every educator should know about. Read the full post on Edutopia.org

Aleid Truijens in de Volkskrant: Mooie wilde ideeën voor nieuwe scholen

(c) ANP

(c) ANP

Door: Aleid Truijens 5 september 2015, 02:00

Kom op, laten we een nieuwe school oprichten! Dat mag niet overal, maar wel in Nederland. Dat hebben 'we' zwaar bevochten in de schoolstrijd. Katholiek, reformatorisch, islamitisch of antroposofisch, het mag allemaal en het wordt door de overheid bekostigd. Dat staat in artikel 23 van de Grondwet. De school moet dan wel aan enkele eisen voldoen, zoals een gegarandeerd aantal leerlingen, en na een tijdje komt de inspectie langs om te kijken of er wel wat wordt geleerd.

Staatssecretaris Sander Dekker is dol op nieuwe scholen, zegt hij. Hij wil artikel 23 'naar de huidige tijd vertalen'. De wet moet meer mogelijkheden bieden voor scholen zonder godsdienstige of levensbeschouwelijke richting die een bepaalde didactiek, filosofie of werkwijze voorstaan.

In de praktijk is het niet zo simpel om een school te stichten. Grote schoolbesturen zijn monopolisten in hun regio. Ouders en leerlingen hebben vaak alleen keuze uit veel van hetzelfde. Sinds 2004 zijn er in Nederland slechts vijf nieuwe middelbare scholen begonnen door besturen die nog niet in een regio actief waren, ontdekte Rik Kuiper. Veel initiatieven voor basisscholen van enthousiaste groepjes ouders stranden na enige tijd. Ook al keurt het ministerie van Onderwijs het plan goed, dan nog kan een gemeente de boel eindeloos traineren door bureaucratische regels of door huisvesting te weigeren. Er is een school waar een atelier het hart van de school vormt en kinderen onder begeleiding van kunstenaars werken

De gemeente Amsterdam wil de komende tijd wél nieuwe scholen verwelkomen. Zij gaf opdracht aan onderwijsdenktank Kennisland om een 'challenge' te organiseren, een wedstrijd dus, voor de beste plannen voor nieuwe basis- en middelbare scholen. Op www.onzenieuweschool.nl kwamen 124 inzendingen binnen, waarop het publiek mocht stemmen; daarnaast beoordeelde een jury de plannen. Vijftig plannen gingen door naar de volgende ronde; de bedenkers ervan hielden afgelopen maandag ieder een 'pitch'. De jury koos vijftien plannen die onder begeleiding verder worden uitgewerkt. Over een paar jaar heeft Amsterdam er enkele bijzondere scholen bij.

Ik zat in de jury, en dat was geen straf. Het was mooi om zoveel ideeën, bevlogenheid, creativiteit, onbesuisdheid, strijdlust, overtuigingskracht, naïviteit, kennis en kunde voorbij te zien komen. Mij maak je niet meer wijs dat leerkrachten en schoolleiders murw zijn gemaakt, door hun besturen, en door de betuttelaars uit Den Haag. Deze vijftig in elk geval niet. Alleen moeten die ideeën ooit gehoord worden.

Als je op scholen rondkijkt en naar beleidsmakers luistert, en het cursusaanbod van de onderwijsadviseurs bekijkt, komt vernieuwing vaak op hetzelfde neer, al naar gelang de mode: eerst het studiehuis en het competentieleren, daarna de 21st century skills en de individuele leerroute op de iPad. Meer smaken lijken er niet te zijn.

Maar ze zijn er wel. In die vijftig pitches hoorde ik wilde ideeën. Er is een school bij waar een atelier het hart van de school vormt en kinderen onder begeleiding van kunstenaars kunnen werken, en een vmbo alleen voor jongens, waar ze jongens kunnen zijn. Een school voor hoogbegaafden, eentje voor drop-outs. Een school waar alles draait om de natuur, een school gebaseerd op mindfulness. Er was iemand die pleitte voor de invoering van schooluniformen, om gelijkheid te bevorderen. Op een katholieke school wordt elke dag begonnen en beëindigd met een gebed.

Vernieuwing kan ver teruggrijpen: op de Latijnse school is het programma geïnspireerd door het onderwijs in antiek en middeleeuws Europa: veel talen, ook Arabisch en Chinees; veel sport, muziek, literatuur en retorica, maar ook programmeren en informatica - die hadden ze dan weer niet in de oudheid.

Niet alle voorstellen vond ik geweldig en niet al mijn favorieten bereikten de shortlist. Maar ik was blij met sommige tegendraadse ideeën. Onderwijs, bijvoorbeeld, dat nu eens niet uitgaat van de narcistische vragen 'Wie ben ik? en 'Wat wil ik?', maar van 'Hoe zit de wereld in elkaar? en 'Wat kan ik bijdragen?' Ook 'latere selectie' was een veel voorkomend punt: kinderen tot hun 16de of 18de bij elkaar laten zitten om hun kansen te vergroten. 'Autonomie' en 'vakkundigheid' van leraren kwamen vaak voorbij, en zelfbestuur door leerkrachten en ouders.

Zo'n wedstrijd levert interessante nieuwe Amsterdamse scholen op - prachtig. Maar hij laat vooral zien waaraan behoefte is, bij leerkrachten, ouders en leerlingen. Een buitenkans voor beleidsmakers, dit materiaal.

Deze column verscheen op 5 september '15 in de Volkskrant, en is online hier te vinden.

Huffington Post: A Moonshot in Education Innovation: Amsterdam Goes Bottoms Up - by Esther Wojcicki

Esther Wojcicki in collaboration with Judith Fischer

In a world where sci-fi writers are struggling to keep up with the fast-moving realities of the exponential age, education reform inadvertently lags far behind. This raises the question whether today's children are educated in a relevant, future oriented way. Considering the fact that the core of school curricula were set up and developed in the industrial age, the adequacy of traditional education systems and curricula are being debated around the world. Indeed technical developments go so fast that we can be certain that certain parts will be completely obsolete 10 or 20 years down the road.

Peter Diamandis - visionary author of Abundance - articulated it well:

Should kids learn a second language ... in a world of instant translation? And, should they ever memorize any fact... in a world of ubiquitous Google? Will college even exist in 10 years’ time?

21st Century skills address some of these challenges but are also not a panacea to all ills. Bottom line is that we simply don't know the future and bureaucratic and highly regulated education systems are inherently inapt to respond to imminent learning opportunities and other emerging circumstances connected to the digital age.

The increasing focus of national education systems on cognitive outputs and testing has encouraged teachers to teach to the test - and is a topic of fierce debate in many hemispheres. This approach, inevitably, goes at the cost of time dedicated to other important educational objectives such as personality development, social skills, critical thinking, humanities. In many ways, we can refer back to Hannah Arendt all over again. Her critique of education from 1954 - the essay titled "The Crisis of Education" - remains as massively important and true today as it was back then: learning is not the same as education and much of today's education misses common sense. She wrote:

insofar as the child is not yet acquainted with the world, he must be gradually introduced to it; insofar as he is new, care must be taken that this new thing comes to fruition in relation to the world as it is.

Critiques like these may not be new, they are ubiquitous and are coming increasingly in crescendo from around the globe.

In the Netherlands, a country with an historically pluriform education landscape, there's a growing awareness of the lack of education innovation - at primary, secondary and tertiary levels. Acutely aware of the inability of existing schools to enact radical reforms, the city council of Amsterdam took a radical decision. It embarked on an interesting, unprecedented endeavor whereby it deliberately turned to the crowd to help find ways to innovate the city's school system. It did so not only out of despair; it willingly hands over a level of control and shares responsibility, considers the demand-side and benefits from the collective brainpower and creativity of Amsterdam's huge creative community - all free of charge.

Preliminary results of the crowd-sourcing exercise are staggering. Amsterdam's open call for proposals has so far generated a total of 124 proposals for new schools by a series of groups and individuals. There's the proposal for a neighborhood school, a startup school, a hackingschool and a 'maker' school - and many more. Innovation in abundance, in theory at least, albeit some more radical and revolutionary than others, and more or less likely to stand the test of time. Yet, all of them hugely propositional and inspiring.

If there were one proposal that I, Peter Diamandis and Hannah Arendt would likely embrace it is the school plan called 'Little Amsterdam' (PLAN #86 KLEIN AMSTERDAM). The plan combines novel insights, related to blended and integrated learning, with tried and tested methods such as collaborative and authentic learning. "We really want to dissolve the wall between school and city life, but instead benefit from its riches and diversity to the max", says Eva Vesseur, director of the Amsterdam based Education Bureau. The team of five developers also plan to work in close collaboration with a range of city stakeholders, co-creating the curriculum with cultural and social stakeholders in the city and plan to house the school in existing urban infrastructure.

It has surrounded itself with a diverse range of partners and supporters that can help foster a culture of curiosity, innovation in its school and classrooms, including Google for Education, ShareNL and THNK Amsterdam School of Creative Leadership. The school has a hybrid, physical space that is meant to facilitate encounters between school life and city life in a safe environment. Being located in a multi-purpose place allows the school to ride the wave of the sharing economy. By marrying these elements into one school, a school is no longer an insular locus, physically and socially disjointed from its surroundings, but becomes a place the school reinforces the social tissue locally and makes learning relevant, dynamic and future-oriented. A dream of a school that is not just another brick in the wall, for sure.

The Amsterdam call is one of a kind, with a pioneering approach. Playfully called 'the nursery', it adopts a competition set up, involving popular element through an online vote. In a process of 6 months, this trajectory eventually 'incubates' 15 initiatives of which in 4 or 5 will actually see the light of day and become new schools that are fully state funded by September 2016. The initiative serves as a pilot for national reforms that are on the parliamentary roll further down the road.

Is this a shot in the dark or a brilliant move carried out by the city of Amsterdam? It is too early to tell. Regardless, it is a unique and exciting experiment that should be followed closely.

Check out my recently published book about blended learning on Amazon. Moonshots in Education: Launching Blended Learning in the Classroom and our new website supporting teacher professional development.

Follow Esther Wojcicki on Twitter: @EstherWojcicki

Dit artikel is gepubliceerd op de website van de Huffington Post op 23 augustus 2015: http://www.huffingtonpost.com/esther-wojcicki/a-moonshot-in-education-i_b_8028052.html

Trouw: Amsterdam experimenteert met 'Idols' voor onderwijsplannen

Laura van Baars − 22/08/15, 15:00

© thinkstock.

Als je vraagt aan ouders en leerkrachten hoe hun ideale school eruit ziet, dan komen er antwoorden die in de verste verte niet lijken op de onderwijsplannen die je meestal hoort van politici of onderwijsadviseurs. Presentatievaardigheden of zogenaamde '21st century skills'? Een opleiding met een goede aansluiting op een baan? Excelleren? Taal- en rekentoetsen? Je leest ze niet terug in een uniek experiment in Amsterdam, waarbij 124 mensen plannen in hebben gediend voor de stichting van een school.

Het [is] misschien een soort Idols. Maar de wedstrijd heeft wel een enorme geestdrift over onderwijs losgemaakt bij veel Amsterdammers.
— Judith Fischer van Klein Amsterdam

Er is behoefte aan meer middelbare scholen in Amsterdam; drie tot vier ideeën worden ook echt uitgevoerd, zo belooft de gemeente. Waar de 'schoolmakers' in het project Onze Nieuwe School warm voor lopen, is soms uiterst modern en dan weer heel klassiek. 

Kinderen moeten bijvoorbeeld volgens veel plannenmakers hun hele jeugd op één school blijven. De 'Alan Turing- school' schaft de klassen af. Ieder kind tussen de 4 en 18 jaar kan op eigen tempo werken, een aanpak die in meer plannen populair blijkt.

Op de website kan iedereen tot zondag 'stemmen' op het beste idee. Het project is zo interessant omdat dit vooruitloopt op een voorstel van staatssecretaris Dekker van onderwijs. Hij wil af van de ouderwetse schoolrichtingen als protestants-christelijk, katholiek of algemeen bijzonder. In een wereld waarin steeds minder mensen zich door het geloof laten leiden, moeten ook scholen vrij van richting zijn. Dekkers enige criteria voor de oprichting van nieuwe school zijn dat er genoeg kinderen naar toe willen, en dat het onderwijs goed is.

Retro
Hoe ver gaat die vrijheid? Krijgt de 'Happy School' ook een kans, gebaseerd op songteksten van John Lennon? De Amsterdamse wedstrijd zal het aantonen. Als alle plannen goed worden uitgewerkt, kan een handjevol nieuwe scholen in het beste geval al volgend jaar september de deuren openen.

Andere plannen zijn weer heel 'retro'. Zo zijn er minstens twee plannen die jongens en meisjes op school willen scheiden. Ook zou er een Latijnse school moeten komen. En een Rooms- katholieke, genoemd naar de zalige John Henry Newman, met 'serieuze aandacht voor catechese, gebed en een christelijke levensstijl'. Maar ook deze school zet weer modern in op de hele jeugd: 4- tot 18-jarigen.

Liever dan extra aandacht voor taal- en rekenen, willen de plannenmakers aandacht voor spiritualiteit. Er is een school met mindfulness, een circulaire school die leert over het behoud van de wereld voor nieuwe generaties, een school voor bewegend leren. Filosofie is in veel plannen erg belangrijk. 

Geestdrift
De school Klein Amsterdam wil leerlingen onderdompelen in de cultuur van de stad. Het idee van de 'tussenruimte' waar leerling en samenleving elkaar ontmoeten, is al in de jaren vijftig uitgedacht door filosofe Hannah Arendt. Meerdere plannen gaan over de oprichting van nog een vrije school.

"Het [is] misschien een soort Idols", zegt 'schoolmaker' Judith Fischer van 'Klein Amsterdam'. "Maar de wedstrijd heeft wel een enorme geestdrift over onderwijs losgemaakt bij veel Amsterdammers."

Daar zit hem tegelijkertijd ook het risico, denkt Fischer. "Wat als er van deze plannen uiteindelijk niets terechtkomt? Als de gemeenteraad er bijvoorbeeld toch geen geld voor wil uittrekken? Dan wordt die betrokkenheid niet benut. De frustratie over het onderwijs wordt dan alleen maar groter."

Dit artikel werd op 22 augustus 2015 gepubliceerd in Trouw, en is online beschikbaar:

http://www.trouw.nl/tr/nl/4324/Nieuws/article/detail/4126930/2015/08/22/Amsterdam-experimenteert-met-Idols-voor-onderwijsplannen.dhtml

Opinie Parool: 'Stop met roepen en stel de stad in dienst van het onderwijs'

Zonder goed onderwijs komen we er niet, zo veel is duidelijk. Maar is er wel een silver bullet, vragen Marco Dekker, directeur van de A. Bekemaschool en Eva Vesseur, oprichter van Het Educatie Bureau zich af. 'Stop met roepen.'


Al enige tijd is het de hit op verjaardagen, tijdens vergaderingen en op het terras: het onderwijs. Een van die onderwerpen waar Jan en alleman wat over te zeggen heeft. Bijna iedereen heeft op school gezeten. 

Sommigen zijn professioneel of als ouder, buurvrouw, vriend of tante betrokken. Eigenlijk is iedereen wel zo'n beetje onderwijsexpert, als je de kritiek beluistert. En veel van die stuurlui staan aan wal. Borrelpraat.

Beetje veel
Er moeten meer meesters voor de klas, meer iPads in de klas, kleuters moeten leren programmeren, filosofie moet verankerd worden en kunst evenzeer, maar de kinderen moeten ook voldoende buitenspelen en zwerfafval opruimen. Het is een beetje veel wat kinderen allemaal moeten. Het ruikt naar preken voor eigen parochie. Onderwijs is de oplossing van elk probleem en verantwoordelijk voor alles wat beter kan. 

Zonder goed onderwijs komen we er niet, zo veel is duidelijk. Maar is er wel een silver bullet?

Grootschalige onderwijsinnovatie blijft uit. Den Haag is ver weg en schoolbesturen missen de kennis en de slagkracht om echt te innoveren. Het is een hele opgave om relevant en toekomstgericht onderwijs te maken dat aansluit bij de dynamiek van deze tijd, met die roeptoeters buiten en in de politiek, commerciële markten en eigenwijze ouders op je nek.

Dienstbaar
Wat een school werkelijk nodig heeft, is dat al die potentiële partners van het onderwijs zich dienstbaar opstellen. Edith Hooge, hoogleraar boards and governance in education, schreef in 2008 al: 'De bijdragen [van scholen aan de ontwikkeling van kinderen] zijn het meest effectief wanneer zij plaatsvinden in samenhang en afstemming met andere partijen.'

Adviezen en onderzoeken over andere cultuur- en muziekeducatie hebben dit onderstreept. In Amsterdam deed wethouder Carolien Gehrels een verwoede poging hierin verandering te brengen, maar het is zeer de vraag of haar aanpak zich uiteindelijk terugbetaalt.

Blijft het bij borrelpraat, geroep in de woestijn van wetenschappers en gezaghebbende adviesorganen, en is het wachten op de volgende Heintje Davids die adviseert dit nu toch echt aan te pakken? Of gaat er werkelijk wat gebeuren?

Vleugje vertrouwen
Stop met roepen. Flip the system, zoom in op de vraag, geef een school de middelen, en geef onderwijzers de ruimte - en faciliteer structurele samenwerking en verbindingen. Geef het onderwijs kunst, onderzoek, geld en denkkracht om de Amsterdamse grootstedelijke dynamiek optimaal in te kunnen zetten op school en ervan te leren. Het onderwijs is weliswaar geen markt, maar erin investeren en wat controle uit handen geven plus een vleugje vertrouwen is een goed recept voor een wezenlijke return on investment op termijn. 

Stel de stad in dienst van het onderwijs en er ontstaat ruimte voor experiment, creativiteit, ruimdenkendheid en vernieuwing. Zie het als een investering in de toekomst. Begin in 2015: in 2032 pluk je er de vruchten van.

Marco Dekker
Directeur van de A. Bekemaschool in Duivendrecht

Eva Vesseur
Oprichter van Het Educatie Bureau

Dit opiniestuk verscheen op 22 augustus 2015 in het Parool, katern Het Laatste Woord: http://www.parool.nl/parool/nl/30700/OPINIE/article/detail/4127179/2015/08/22/Stop-met-roepen-en-stel-de-stad-in-dienst-van-het-onderwijs.dhtml